عاشقانه ها

آرام باش عزیز من، آرام باش
حکایت دریاست زندگی
گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی
گاهی هم فرو میرویم، چشمهای مان را میبندیم، همه جا تاریکی است،
آرام باش عزیز من، آرام باش
دوباره سر از آب بیرون می آوریم
و تلالو آفتاب را می بینیم
زیر بوته ای از برف
که این دفعه
درست از جایی که تو دوست داری، طالع می شود.!!!!

نوشته شده در ۹۴/۰۵/۲۷ساعت 7:48 توسط نیلوفر| |

گاه يك ســـنـــجـــاقـك

 

به تــو دل مى بندد ...

 

و تو هر روز ســــحـــــر

 

مى نشينى لب حـــوض

 

تــا بـــيـــــــــايــد از راه

 

از خم پــيـچك نــيلوفرها

 

روى مــوهاى سرت بـــنــــشــيــنـــد

 

يا كه از قطره اب كف دستت بخورد

 

گــــاه يـــك ســـــنـــــــجــــاقـــك

 

هم معنى يك زندگی است .

 

 

نوشته شده در ۹۴/۰۵/۰۶ساعت 22:34 توسط نیلوفر| |

لذّت دنیا، داشتنِ کسی ست که دوست داشتن را بلد است؛♥️

به همین سادگی ..! ""

این روزها گفتن دوستت دارم! آنقدر ساده است که میشود آنرا از هر رهگذری شنید!

اما فهمش... یکی از سخت ترین کارهای دنیاست سخت است اما زیبا! 

زیباست برای اطمینان خاطر یک عمر زندگی تا بفهمی و بفهمانی... هر دوره گردی "لیلی" نیست... هررهگذری"مجنون"...

و تو شریک زندگی هر کس نخواهی شد! تا بفهمی و بفهمانی...

اگر کسی آمد و هم نشینت شد در چشمانش باید رد آسمان، رد خدا باشد و باید برایش از"من" گذشت تا به "ما" رسید.....

نوشته شده در ۹۴/۰۴/۳۱ساعت 22:35 توسط نیلوفر| |
 

این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت؟

                                               هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت

دوزخ از تیرگی بخت درون تو بود

                                               گر درون تیره نباشد همه دنیاست بهشت

 

                                                                                                                            صائب تبریزی

نوشته شده در ۹۴/۰۴/۰۴ساعت 7:10 توسط نیلوفر| |

دوستت دارم هدیه ایست که هر قلبی فهم گرفتنش را ندارد...

قیمتی دارد که هر کس توان پرداختش را ندارد...

جمله ی کوتاهیست که هر کس لیاقت شنیدنش را ندارد...

 

 

نوشته شده در ۹۴/۰۱/۱۹ساعت 10:46 توسط نیلوفر| |

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

                                         خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

نوشته شده در ۹۴/۰۱/۱۹ساعت 10:43 توسط نیلوفر| |
در زندگی روز هایی می شود
که دوست داری بزنی به بیابان
بیابان پیدا نمی کنی می زنی به خیابان
با دنیا که هیچ
با خودت هم قهر می کنی
منتظری ...
منتظر ِ " اوی ِ " زند ِگیت
منتظری ببینی حواسش
اصلا به قهر کردنت هست !؟
روز هایی می شود در زندِگیت
دوست داری بهانه گیــــــر شوی
تو لوس شوی و " اوی ِ" زند گیت بگوید :
اجازه هست ؟
اجازه هست روی ِ ماه ِ شما را ببوسم ؟
اجازه هست من به دور ِ شما بگردم
اجازه هست دردهایت را مرهمی باشم 
روزی هم می شود
طـــرز نگاهـــــت ،لحنِ حرفهایــــت 
نـوع رفتــــــــارت 
ســـــــــرد می شــــــود
نه اینکه واقعا اینطور باشد ... نه !
همه ی همه اش بهانه ســـت
می خواهی چــــــــیز هایی بفهمی ...
بفــــهمی
اوی ِ زندگی ات حواسش به این همه سردی هست !؟؟
و امان از آن زمانی که
نفهمند 
نفهمند ... به یکباره
به هم می ریــــزی ، از هم می پـــاشی
ســـــرد می شوی ...
_
بیــــــــــا جانـم
بیـا ...
حواسمان؛ چشمانمان؛ دلمان
اصلا خودِ خودِ خودمان
به " گُل " زندگیمان باشد ... !
عادل دانتیســـم

نوشته شده در ۹۳/۰۹/۲۶ساعت 18:45 توسط نیلوفر| |

گفت مى آيم... سحر شد و نيامد!

 

نيامد و نخواهد آمد، زيرا او هيچ پيمانى نبست كه نشكست...

 

او هيچگاه نسوخته تا معناى سوختن را بداند

 

 

او هيچ وقت درد نكشيده تا بداند درد چيست

 

او هرگز در انتظار نمانده تا از تلخى انتظار باخبر باشد.

 

-احمد شاملو

نوشته شده در ۹۳/۰۹/۲۱ساعت 22:12 توسط نیلوفر| |

موقعی مرا ببوس . . .

 

که دوستم داشته باشی ، و چیزی جز عشق من

 

 

. . . مشغولت نکرده باشد . . . !

نوشته شده در ۹۳/۰۸/۲۴ساعت 21:2 توسط نیلوفر| |


خدا " تو " را که می آفرید

 

حواسش

 

پرت آرزو های من بود !

 

شدی همان آرزوی من ...!


نوشته شده در ۹۳/۰۸/۱۴ساعت 18:10 توسط نیلوفر| |