گفت مى آيم... سحر شد و نيامد!

 

نيامد و نخواهد آمد، زيرا او هيچ پيمانى نبست كه نشكست...

 

او هيچگاه نسوخته تا معناى سوختن را بداند

 

 

او هيچ وقت درد نكشيده تا بداند درد چيست

 

او هرگز در انتظار نمانده تا از تلخى انتظار باخبر باشد.

 

-احمد شاملو